آقای حاجی رحیمی با ناراحتی از بهار دانش رفت

                                     ورود آقای حاجی رحیمی به کلاس

                  يادش به خير دوران خوشي كه با بچه ها و آقاي حاجي رحيمي

                                             معلم عزيزمون داشتيم

                         اين هم يكي از كيك هاي تولد اون روز به ياد ماندني

              و اين جا هم دو تا كيك خوشمزه كه حسابي اون روز مزه داد

                              .

از یک هفته قبل از تولد آقای حاجی رحیمی شروع میکنیم تولد من 12 اسفند بود و همان روز (چهارشنبه) کلاس ما با آقای حاجی رحیمی درس داشت وقتی آقای حاجی رحیمی اومدن درس روشروع کنن یکی از بچه ها گفت:(آقاامروزتولدحسینِ) وآقای حاجی رحیمی به من گفت: من یک هفته از شما کوچکترم ازاینجا بود که همه تولد آقای حاجی رحیمی رو فهمیدن مبصر کلاسمون (شاهد) به همه بچه ها گفت بیاییدواسه آقای حاجی رحیمی تولد بگیریم همه موافق بودن زنگ بعد ازاین تصمیم شاهد به من گفت برو پایین گچ بیار و تو این حین بود که به همه گفته بودواسه حسین و آقای حاجی رحیمی یه تولد مشترک بگیریم به حسین حرفی نزنید کلاس ما (اول آ) باآقای حاجی رحیمی 2شنبه کلاس داشت ولی تولد آقا 5شنبه بودومابه ناچار تولد رو 2شنبه گرفتیم کیک و کارت تبریک و ....گرفتن وقتی صدای زنگ آخر آمد همه رفتیم سر کلاس و نشستیم شاهد به یکی ازبچه های خوش خط کلاس گفت پای تخته بنویس (پرویز جان و حسین جان میلادتان مبارک)اینجا بود که من فهمیدم بـــلـــه..و گفتم تولد آقای حاجی رحیمیِ اسم منو پاک کن ، شاهد گفت تو کاری نداشته باش تو این لحظه بود که دوستم پشت پنجره کشیک میداد فریاد زد آقا حـــــــاجـــــی رحــــــــیمی همه ساکت نشستیم و پس ازمدتی آقای حاجی رحیمی در کلاس رو باز کرد و برف شادی رو ایشون خالی شد روی کلاه و لباس و کت ایشون برف شادی نشسته بود و آقای حاجی رحیمی جا خورده بود که ما برای ایشون تولد گرفتیمو مثل همیشه گفتن (با سلام خدمت دوستان عزیز ممنون از همتون)شاهد گفت حسین پاشو بیا کنارآقا شمع ها رو فــــــــــــــــوت کن من با اشاره بهش گفتم میــــــکـــشمت...!رفتم کنار آقا وایسادم و گفتم تولدت مبارک ایشالله که 100000 ساله بشین خنده ای کردنو همزمان با هم شمع ها رو فوت کردیم در این فاصله معلم ادبیاتمون روهم که دعوت کرده بودیم آمدندآقاحاجی رحیمی کیک رو برید و بعد من کیک رو بریدم نوبت کادو هاکه شد دعوا شد که من اول کادو رو باز کنم یا آقا!!!! با اصرار آقا من از ایشون عذر خواهی کردم و کادویی که از طرف بچه ها بود رو باز کردم آقا هم کادوشو باز کرد و نوبت عکس گرفتن شد...

.

.بچه های وفادار:با تشکر از  حسین عزیز   که  با درخواست  چند باره ی ما

 این خاطره ی جالب را خلاصه کرده ارسال کردن. به اطلاع می رسونیم  که

 عکس های مربوطه رو در پست بعدی میگذاریم .

                   با تشکر از بچه های کلاس دوم دبیرستان بهار دانش

                        سال تحصیلی۸۹-۱۳۸۸ براي ارسال عكس ها

سلام- خسته نباشی

خلاصه ای از دوشنبه ی هفته ی گذشته 20/2/89 :
دوشنبه هفته ی گذشته 20/2/89 آخرین جلسه ی رسمی بود که کلاس ما (اول/آ) با آقای حاجی رحیمی درس داشت
وقتی وارد کلاس شدن ،همه ی ما آرزو میکردیم که ثانیه ها وایسن ولی ثانیه ها سریع تر از روز های دیگه میگذشت
آقای حاجی رحیمی وقتی گفت:((و اما حرف آخر ...)) اشک توی چشم من و بیشتر بچه ها حلقه زد
هیچ وقت این لحظه رو یادم نمیره که وقتی صدای زنگ مدرسه به صدا درآمد همه ایستادن و برای تشکر از زحمات این معلم خوب و دوست داشتنی حدود یک دقیقه دست زدیم و میگفتیم حاجی دوست داریم

بچه هاي وفادار :آفرين و تشكر از عضو عزيز  بچه هاي وفادار، حسين

كه از همون اوائل كه به ما پيوست از معرفي وبلاگ ها تا ارسال خاطره

هميشه فعال و پيگير هستش و طبق آمار ما رابطش هم با استاد خوبه و

 يه جشن تولد مشتركم با استاد گرفتن كه ايشالا خاطره و عكساش رو براي

ماهم ارسال خواهند كرد.حسين خودش دوتا وبلاگ داره كه در وبلاگ مهر معرفي

شدن  -به قول استاد آفرين و درود به حسين گرامي